-Hee met mij. Ik bel je straks even terug.
-Okee. Waarom bel je me nu dan?
-Ja, automatisme. Maar het is makkelijker per mail.
-Dus je belt me om te zeggen dat je me gaat mailen?
-Ja, eigenlijk wel.
-Wat enorm multimediaal van je. Waar kan ik je zoeken? Zakelijke mail?
-Nee, het is niet echt zakelijk.
-Hotmail dus.
-Ja, weet ik niet. Het is ook niet echt iets voor hotmail.
-OK. Heb je er emoticons bij nodig?
-Hm…ja ik denk het wel. Anders gaat de intonatie al gauw verloren he?
-De intonatie die je in een telefoongesprek wel hebt bedoel je?
-Ja.
-Ah. Okee.
-Ja, lastig he?
-Tja. We komen er wel. Sec emoticons of ook pictogramdingen?
-Wat zijn pictogramdingen?
-Die regenbogen en schapen en poppetjes die ballen overgooien en dat mannetje met het gekke haar enzo.
-Oja. Ik denk een regenboog en een mannetje met gek haar. En misschien die met die bal overgooien.
-Ja dat kan dus niet. De regenboog zit in MSN, het haar in Skype en die met de bal is de kwekker.
-Is dat Facebook?
-Hyves.
-O ja. Nou, ja gewoon die jaren nul emoticons kunnen misschien ook wel. Het gaat vooral om de basisemoties natuurlijk.
-Dan kun je me dus ook gewoon een sms sturen.
-Ja. Nee, want ik wil wel een beetje beleving erin. Een soort soundtrack.
-Zoals je nu de Black Eyed Peas heel toepasselijk op de achtergrond aan hebt?
-Hoe weet je dat? Het geluid staat uit.
-Je bent online op MSN en daar staat dat je daar nu naar luistert.
-O. Fuck. Ja dat is natuurlijk gekoppeld aan iTunes. Nee het wordt geen “I got a feeling” gesprek. Maar ik moet dus wel iets met YouTube.
-Uiteraard. Een filmpje of een link?
-Wat heb jij liever?
-Een link is ook wel o.k.
-Nou, een link it is.
-Wil je me veel vertellen?
-Nah……120 tot 130 tekens-ish?
-OK. Tweet me. Ik ben zo ff van mijn plek maar no worries. Ik heb ook een app.
-Dat is goed. Als het niet lukt bel ik je wel even terug.
-Schat, ik zit tegenover je. Je kunt het ook zelfs gewoon in het echt zeggen. Twitter is ook weer zichtbaar op LinkedIn. Misschien niet handig.
-O jaaaaa. In het echt! Hoe oldskool! OK, ik moet nu hangen. Ik moet even bij iemand langs.
-Is goed. Bye.

=======================

-Hi.
-Hey, jij was lang aan de telefoon zeg. Ik wou wat met je bespreken.
-Shoot.
-Of je mee gaat een peuk roken.
-Ja is goed.

Ik was in gesprek met Bedrijf X. Tegenover me zat de Chief HR Officer. Een vriendelijke man met een mosgroen pak en pennen in het borstzak van zijn overhemd.“Ik denk dat het de krapte in de arbeidsmarkt is”, zei hij. Hij legde uit dat het niet aan het product lag, niet aan de technologie en niet aan de arbeidsvoorwaarden. Want dat hadden ze, producten, technologieën en arbeidsvoorwaarden. Ze hadden al een paginagrote wervingsadvertentie geplaatst in de Telegraaf. En toch was er niet één postacademisch opgeleide .NET specialist van 27 met 12 jaar werkervaring op afgekomen. Het was een waar mysterie.

Aan bedrijf X lag het dus niet. Aan het gekozen medium ook niet, want de Telegraaf heeft een enorm bereik en met een paginavullende full colour advertentie op zaterdag bereik je iederéén. Aan de advertentie lag het ook niet. Die was opgemaakt door een echt reclamebureau en het was een wonder dat die jongens al die woorden er in hadden gekregen. Aan de tekst lag het ook niet. Het begon met een verhaaltje over Bedrijf X en dat ze flexibel zijn en dynamisch en professioneel en gericht op kwaliteit. Een echte partner in ICT. “Partner, dat doet het altijd goed”, zei de Chief HR Officer. “Dat zei de Chief Marketing Officer. En die kan het weten, want hij doet dit werk al bijna veertig jaar. Alleen heette hij toen nog Chef Communicatie.”

Op het stuk over de flexibele kwaliteit van Bedrijf X volgde de vrolijke melding dat er door een reorganisatie een vacature was ontstaan voor een Sr. .NET Specialist. Daaronder een overzicht van taken en verantwoordelijkheden, de plaats in de organisatie en uitleg aan wie de Sr. .NET Specialist rapporteert. Want dat houdt Sr. .NET Specialisten enorm bezig: wat hun plaats in de organisatie is en aan wie ze rapporteren.

Daarna kwam het stuk van Eisen. Een halve pagina was dat ongeveer. Daarin werd verteld wat de potentiële kandidaat moest kunnen en weten. De absolute basisvereisten bestonden uit twaalf specialistische kennisgebieden waarvan de gemiddelde Sr. .NET Specialist nog nooit gehoord heeft, maar de Chief Executive Officer had gezegd: “Wie er desondanks verstand van heeft zal wel echt goed zijn.” Certificaten voor technologieën die elk moment ontwikkeld kunnen gaan worden waren een pré.

De voorlaatste alinea beschreef de sollicitatieprocedure: een eerste gesprek met een Regional Sales Manager, een tweede gesprek met een andere Regional Sales Manager en een Jr. HR Executive, een derde gesprek met de landelijk directeur, een assessment, een evaluatie van het assessment, een gesprek met de Chief Executive Officer en ten slotte een gesprek met het ontwikkelteam. Ergens na dat laatste gesprek zou, in het geval iedereen een positief oordeel had gegeven, een aanbieding gedaan worden.

Helemaal onderaan, tussen de uiteenzetting van de procedure en ‘Acquisitie op basis van deze advertentie wordt niet op prijs gesteld’ stond het hoofdstuk dat de kandidaat van zijn sokken zou blazen, zou overtuigen van het feit dat dit de werkgever van zijn dromen was en dat hij liever nog gisteren dan vandaag zou starten bij Bedrijf X:

“Aanbod: een marktconform salaris en goede arbeidsvoorwaarden.”

“Ach, er was wel degelijk Return on Investment,” had de Chief Financial Officer gegrapt,“want we hadden twee brieven ontvangen.” De eerste was van een detacheringsclub die nog wel een bankzitter wist van 63 jaar, tegen een wervingsfee van 25% over het bruto jaarsalaris plus vakantiegeld. De tweede begon met: “Geachte L.S. Ik weet ook wel dat ik niet de goeie papieren heb maar ik heb sollicitatieplicht.”

Beide kandidaten gingen niet door naar de eerste gespreksronde, maar er was geen man overboord. De Chief HR Officer had namelijk van de Chief Information Officer gehoord dat Bedrijf X druk dingen virtueel aan het implementeren was en in de uitvoeringsfase zelfs digitaal zou gaan met de arbeidsmarktcommunicatie. Het was een kwestie van weken. Dan konden ze op Monsterboard.

DATE __________________________________________NOT DONE

saldo checken [check]
een politieke voorkeur ontwikkelen [check]
tegen deurpost/muur oplopen [ - ]
met aanhangers van The Secret praten [check]
met geel eendjeshaarclipje in naar opdrachtgever [check]
te vroeg op het schoolplein staan [check}
aangifte inkomstenbelasting 2009 [check]
kerstboom weghalen [check]
te laat bij tandarts [nooit doen bij iem. met sadistisch beroep] [ - ]
me afvragen wat ‘sterrenmix’ betekent [ - ]